Interview met opdrachtgever Rik de Visser van Vista:
'de opkomst van aardbeien uit de straat en metropolen in de polder'
In een prachtig pand aan de Prinsengracht in Amsterdam zetelt Vista, bureau voor landschapsarchitectuur en stedenbouw. Directeur Rik de Visser kijkt vanuit zijn kantoor uit op de Anne Frankboom; de enorme kastanjeboom die het meisje beschrijft in haar dagboeken uit het Achterhuis. Terwijl hij daarop wijst, ontvouwt zich meteen al een interessant verhaal over de natuurlijke ontwikkeling van bos en hoe Vista Landscape and Urban Design natuurlijke processen gebruikt en inzet voor haar ontwerpen.
“Bijvoorbeeld bij een prijsvraag voor het natuuractiviteitencentrum Oostvaardersland in Flevoland” illustreert Rik. “Die hebben we gewonnen met een ontwerp voor een landschappelijk gebouw met een waterdak op hoogte van het vroegere IJsselmeerpeil. Hier wordt maximaal beleefbaar gemaakt hoe op oude zeebodem natuur zich explosief ontwikkelt. En in een ander project, Kaap de Goede Hoek bij Hoek van Holland, is de basis een nieuw ontworpen duinreliëf met pieken van dertig meter. De boulevard, een houten dek, verbindt daar woningen met de duinen en met recreatiefaciliteiten. Onze projecten variëren van ecoducten tot routeontwerpen voor snelwegen, van parken tot bos tot metropolitaan gebied en van landschapsvisies tot onderzoek naar klimaatbestendigheid.”
Metropool in de polder
“We zijn van alle markten thuis en hebben daarvoor allerlei specialisten in dienst. Niet alleen landschapsarchitecten en stedenbouwkundigen, maar ook GIS-experts, ontwerpers met oog voor design, ecologen en ook een aantal allrounders. Onze grootste opdracht ooit is die voor de ontwikkeling van Park 21, een gebied van duizend hectaren in het Haarlemmermeer. Een gebied dat nu nog heel leeg is, maar waar heel veel gaat gebeuren. Park 21 wordt straks het groene centrum daarin. Om een idee te geven: er komen twee attractieparken, een stadion, een festivalterrein, een recreatieplas en nog veel meer.
“In Nederland moeten we intensief bezig gaan met de inrichting van ons land, omdat we zo dichtbevolkt zijn. Maar de inrichting van de openbare ruimte vind ik ontoereikend. Parken en pleinen bijvoorbeeld mogen niets kosten, terwijl dat visitekaartjes zijn. De bulklandbouw zal verdwijnen uit ons land. Het aanleggen van bos in landbouwgebied levert geld op. Het argument dat het werkgelegenheid kost en een gebied in waarde laat dalen, klopt niet. Want kijk maar eens wat voorzieningen in zo’n bos aan werkgelegenheid en inkomsten opleveren: een bezoekerscentrum, fietsverhuur, pannenkoekenhuis, evenementen, terrassen, kinderboerderij, vul maar aan... Ook de ontwikkeling van landgoederen met verschillende doelen zullen we steeds meer zien. Die kunnen dan een zorg- of toeristische functie hebben bijvoorbeeld.”
Visie op later
“In de toekomst zal de hele infrastructuur veranderen, want doordat we schoner rijden, vervallen milieubeperkingen. Er zal aandacht komen voor de versterking en vernieuwing van stedelijke gebieden. Het klimaat zal een belangrijke rol spelen en vragen om een andere inrichting van ons land. Dat zal ook gaan resulteren in interessante allianties, bijvoorbeeld tussen glastuinbouw en energieopslag. En ik zie meer aandacht voor de natuur, voor landelijk wonen, voor de opkomst van streekproducten. Bijvoorbeeld aardbeien van de boer op de hoek in plaats van uit Spanje. Ook energielandschappen zullen gaan opkomen.”